Bugün farklı bir sabaha uyandım ,
Düşlerimde gördüğüm , bugün gözkırptı bana.
Nicedir boşluktaydım ve nicedir beklemekteydim umut içinde hatırlamıyorum ..
Umut teknesinin daimi yolcusuydum..
Boğazın pırıltılarından bile ışıl ışıldı bana bakan gözleri.
İçim ısındı ,kendime geldim silkelendim,davetkar değildi çünkü davete lüzum yoktu ,ışıltısını paylaşmaktan çekinmeyen bir fenerdi bizzat..
Yarın ne olur diye düşünmediğim nadir günlerdendi bugün..
İstanbul hiç bu kadar güzel gözükmemişti gözüme ..
Kafamda yarattığım evren bile daha parlak ve umut dolu değildi..
Konuşmasam ,hiç bir şey yapmasam ,hiç bir şey yapmasak dahi mutlu etmeye yetiyordu beni ,bu evrende böyle bir yaratılmışın varolduğunu bile bilmek başlı başına mutluluk sebebiydi..
Ne zamandan beri umut teknesinde seferdeyim hatırlamıyorum, ama sanırım artık bir sonraki limanda inmeli ve kök salmalı hayata ,çünkü artık umut yolcusu değilim ,umudun kendisiyim..
Birazdan yokolacağımı bilsem dahi kafamdaki tek resim ışıl ışıl gözlerin, Teşekkürler…..
