Mistik varoluşum,yokluğumu doğurdu bugün.
Hiç olmak ne de güzelmiş.
Varolmanın hafifliğiyle yokluğu duyumsamak...
Dünyanın tam merkezinde,
Zeusun kendini Tanrı sandığı yerde,
Tanrıyı tümüyle içinde hissetmek,
Dayanılmaz huzuru ve anlam veremediğim neşeyi.
Kadim zeytin ağacının kavuğunda,
Afroditin Adonise aşık olduğu yerde.
Doğayla bir olmak ve özümsemek,ruhunda eritmek.
Fütursuzca dolaşan ruhların arasında Panın flütü çalındı kulağıma.
Ne de güzel bir düş gördüm bu gün.
Yolculuk bitti,yitip gitti ve uyandım sonra...
